تویی که پاک تری از تبار آینه ها مرا به من بنما،  بی غبار آینه ها بیا که مانده به در ،چشم  های نمناکم در انتظار شما، مثل چشم تار آینه ها شبیه اشک بر این زندگی تلخ ببار که تا دوباره دهد گل ، بهار آینه ها نشسته گرد بر اهواز آسمان دلم گرفته مثل دلم روزگار آینه ها مر ا که بر سر من سنگ غصه می بارد نشانده ...

                             

                           

 

من تلخ ترین تلخ طربناکم هرچند که غوره ، میوه تاکم در آرزوی باده شدن بودم طوفان زمانه ریخت بر خاکم گل هست درون سینه ام پنهان در چشم شما اگر چه خاشاکم منت نکشم ز کیمیای کس هرچند طلا نیستم ، پاکم احوال مرا کسی نمی فهمد احساس کسی نکرد ادراکم آماده رفتنم به هیچ آباد با میل خودم ، بسته ام ساکم دنیای شما ج...

 

آتش برای تو گلستان است دشوارها پیش تو آسان است پس می‌زنی هر پرده را از پیش در سینه‌ات چون نور ایمان است با من بگو تفسیر رازی که پشت نگاه‌های تو پنهان است           مانند من هر شاعر عاشق در کار چشمان تو حیران است پروانه‌اش دور تو می‌گردد افکار من گرچه پریشان است پر می‌کشد سوی خیال تو حتی اگر در کنج ز...

شب شراب به پایان پر خمار رسید دوباره دوره تلخی انتظار رسید نصیب بخت من از جام عشق تلخی بود به دیگران گل و دستم به تیغ خار رسید نشد حواله لب‌های من  نمی  لبخند برای چشم ولی اشک بی‌شمار رسید برای بلبل پربسته در قفس مانده چه فایده که گل و سبزه و بهار رسید ندید روی خوش از سرنوشت، دیده ما از آن سوار به ا...

بالم نداشت تاب پریدن به بال تو عکسم پرید از ته فنجان فال تو مانند آینه که غبارش گرفته است شد ناامید چشم من از احتمال تو من دلبری نداشتم جز لیلی لبت مجنون بی‌شمار داری خوش به حال تو من با غمم خوشم، تو و شادی از آن‌هم گریه نصیب چشم من و خنده مال تو تیغ جدایی تو را گردن نهاده است دستان من نمی‌شود دیگر ...

عشق می‌خواهد که یک‌شب عقل را رسوا کنم عقل می‌گوید که دار عشق را برپا کنم مانده سرگردان میان تیر عشق و سنگ عقل باید این دیوانه‌ها را از سرخود وا‌کنم خسته‌ام مثل نسیم خفته در مرداب‌ها می‌شوم طوفان که خانه در دل دریا کنم تا به کی پروانه باشم دور شمع دیگران من عقاب آفتابم، سوی او پر واکنم زیر بار زندگی ...