مشت دل را پیش هر کس وا‌نکن راز خود را هرکجا افشا نکن ما بدیم، اما تو که بد نیستی خوب من! با ما بدان، بد تا نکن ما سراپا عیب و پا تا سر گناه تو بپوشان پرده و رسوا نکن گاه‌گاهی زندگی با تلخ‌ها گرچه شیرین می‌شود، اما نکن زندگانی ضامن فردا نشد وعده امروز را فردا نکن قطرگی بگذار تا دریا شوی یا چو ما اندی...

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

                           

در خانه دل تو گویی هیچ‌کس نبود یک عشق ناله کردم و فریادرس نبود می‌خواستم بنوشم از جام صدای تو حتی شماره‌های تو در دسترس نبود گفتم به دل که عقل، منع عشق کرده است این حکم هم برای آن دیوانه بس نبود حتی نسیم، بوی گل از او دریغ داشت در دشت زندگانی‌اش جز خار و خس نبود یک بال هم، در آسمان وصل پر نزد در سرن...