شبيه بركه هر شب ماه را در خواب مي بينم و  تصوير  تو  را  در  چهره   مهتاب   مي بينم در اين زندان تنهايي به هرسو ديده مي دوزم پس يك  پنجره  چشم  تو را  در قاب مي بينم لبي  هم  تر  نكرد  از جام  ديدار شما چشمم ولي عكس  تو را  از اشك او سيراب مي بينم به    ياد  راز گويي هاي   پنهاني   ابرويت دلم  را ...

  آتش  عشق  تو  در خيمه  جانم افتاد شعله  اي بود كه درهر دو جهانم افتاد باز  انگشتري   عقل  به  يغما  بردي به  غنيمت  پيرهن  پاره   تقوا  بردي تيغ ابروي  تو  شد تيزتر و  غوغا شد كربلاي  دگري  در  دل  ما  بر پا  شد نيزه   ناز  نگاهت    زره   ديده   دريد تير  لبخند   شما  حنجره  ديده  دريد لب تو دجله ...

  نسيم  مي وزد  و  بي قرار  بارانم چو بام  چتر ، هميشه  دچار  بارانم شبيه  ساقه  گل  برده  باغبان از ياد اميد  آب   ندارم   ،  خمار   بارانم ببين   چگونه   گرفتار  آفتاب   شدم مني  كه  تشنه ي  در انتظار  بارانم           من  از  كرانه  دريا  و  ابر آمده ام  و   غرق  خاطره هاي  ديار  بارانم چكيد  قطر...

  پرواز كن از عقاب ها بالاتر بالاتر از ابرهاي عقيم بالاتر از آسمان سياه بالاتر از شب هاي بي ستاره پرواز كن به كهكشان روياهاي شيرين و زمين آرزوهايت را بساز!   ديوارها را حرام كن اخم ها را حرام كن لبخند واجب باشد اشك ها را براي شادي به چشم ها ببخش و بگذار  در دنياي تو هيچ دو خط ، موازي نباشند! (ادم)

تا  نشكند  دلت   ،  به  دوايي  نمي رسي آن  گونه  با غرور  ،  به  جايي  نمي رسي بي بال عشق ازاين بيابان مي توان گذشت تا كعبه  مي روي ، به  خدايي  نمي رسي (ادم)   telegram.me/chizishabihesher

  چشمان تو  رنگ  مهرباني دارد لبخند  تو   بوي  همزباني  دارد هرچند نگفته اي، ولي مي دانم آهنگ  دلت  شور  جواني  دارد (ادم)

  كردم  هوس  ديدن   پنهاني  تو آشفتگي   من   و   پريشاني  تو در آتش  چشم  تو  دلم  آب  شود چون شرم نشسته روي پيشاني تو (ادم)   telegram.me/chizishabihesher

  شد   شير  دلم  شكار آهوي  شما افتاد  به  دام  چشم  جادوي  شما روي تو نديديم ، ولي  پر شده است باغ دل  ما  از  گل  خوشبوي  شما (ادم)

  در چشم تو روح  مهرباني جاري در خنده  تو قلب  جواني  جاري اسرار دلت ز دوست كردي پنهان از شرم شد آن  راز نهاني جاري (ادم)

            بايد  بگردم   ،   باز هم   پيدا   كنم  خود  را بايد  جدا  از   اين  همه  غوغا  كنم  خود را تا كي  زنم  بيهوده  لاف عشق  و با  نيرنگ در  حلقه ئ   دلدادگانت   جا  كنم   خود  را من كه خود  از رنگ  و  رياي  خود  خبر دارم يك   روز  بايد  عاقبت ، رسوا    كنم  خود را گاهي  خود   من  ،  باعث  در...

من  راز  پنهان  در  نگاهت  را   نمي خواهم افسون   چشمان  سياهت   را  نمي خواهم گرچه شبي تاريك و راهم سخت دشوار است فانوس  روي   مثل   ماهت  را   نمي خواهم گفتي  عزيز  مصر  قلب ات  مي شوم  ،  اما رسوايي   زندان  و  چاهت   را   نمي خواهم گرچه  دلم  تنگ  زميني  پر شر و شور است با  اين  همه ،  سيب گناهت...

    تو آمده بودي و منتظر بي سيب سرخي در دست.   روي آن نيمكت سرد حافظ بود آواز بود تو بودي و لبانت كه لبخند مي زد.   كسي آمد شبيه من گيج و گول بي شاخه گلي حتي سلامي مانده ميان شرم و شوق.   چشمانت از من مي گريخت و صداي تو از نگاهت حتي نجيب تر بود.   ما عقربه هاي سرنوشت را بر مدار سيب سرخ ميزان كرده بو...

  تا  نشد  غرق  سياهي ها ،  شبي  فردا  نشد هيچ كس عاشق نشد  ،  تا مثل ما رسوا  نشد در  بهشت  زهد و تقوا  هم   نمي بيني  كسي روي   گندمگون   او   ديد   و   دلش  اغوا   نشد خواستم  دل   را  رها  سازم  ،  ز  بند  عاشقي پينه   پيشاني ام   هم   ،   حافظ    تقوا   نشد بي وفايي  كردي  و  رفتي   كه   تنهايت...

پنجره ها پنجره هاي بسته  پنجره هاي بخار گرفته انگشت هاي تو را انتظار مي كشند   راز بزرگ رازي بسيار بزرگ پشت قلب شيشه اي پنجره ها ناگفته مانده است   رازهايي كه انگشت هاي  تو از آن خبر دارند تنها انگشت هاي تو انگشت هاي يك عاشق   (ادم)

دردهايم را فرياد نخواهم زد دست هاي خالي ام هرگز مشت نخواهد شد اگر بخواهي مي توانم فكر نكنم حتي مي توانم به تو سجده كنم اما نمي توانم نمي توانم عاشق نباشم ! (ادم)

           چشم ما در حسرت ديدار باقي مانده است          سال ها، شب تا سحر بيدار باقي مانده است روزها نو مي شود ، ما در شب او مانده ايم   سهم ما از زندگي تكرار باقي مانده است   بر لبانش مي نويسد ، قصه هاي ما شدن   در نگاه او ولي ، انكار باقي مانده است   قسمت ما از گلستان ، شاخه اي پاييز بود   گرچه گل...

در کار  و  بار  زندگی ، راه  میانه  نیست شیرین و تلخ ، هر دو را گویی کرانه نیست جمعی به دام درد و جمعی غرق شادیند رفتار  روزگار  ما  آیا  دوگانه  نیست ؟ امروز گردش فلک هم شد دو رو چو ما آمد بهار رو و بر لبش حرف جوانه نیست بیهوده  مشت  بر در  اهل  وفا  نزن ما در زدیم ، ولی کسی انگار خانه نیست از ترس ...

گفتم  قرارت  باز هم  امروز  یادت  رفت گفتی که می آیی ولی فردا سر ساعت من ماندم و یک ایستگاه  سرد و تنهایی اینجا نمی  آید کسی گویا  سر ساعت ! (ادم)

  من  به  انگور دو چشمان شما  دل  بستم به   شراب  لب  خندان   شما   دل  بستم گر چه پيمان شكني رسم همه خوبان است من  ،  به  پيمانه  پيمان  شما   دل  بستم بي قرارم  من  از آن روز كه  همراه  نسيم به   سر  زلف  پريشان  شما   دل  بستم كعبه  وصل  شما  قسمت ما  نيست  اگر به  خس  و  خار  بيابان  شما  دل  بس...

  پيش  نگاه  گرم  تو  ،  عين  حبابم چون  دانه هاي  برف  ،  زير  آفتابم لب هاي  تو  رنگ  شراب ناب  دارد من تشنه يك جرعه ز آن جام شرابم گاهي دراين فكرم كه توخواب وخيالي شايد  كه  عمري  من  گرفتار  سرابم شايد همين باران كه مي بارد توباشي خودخواهي من مثل چتري شد حجابم لبخند گل داري  به روي  قلبي  ازسنگ ...