هنوز قاب سرابی ، هنوز عکس خیالی هنوز بی خبرند از تو جمله های سوالی برای روح کویری من، که تشنه عشق است شبیه زمزمه دلنشین آب زلالی اگرچه پرچم عصیان به دوش خاطره دارم برای خوردن سیبم ، نمانده است مجالی من از وجود تو راضی به احتمال حضورم ولی چه فایده وقتی ، تو در حجاب محالی   #ادم

  دنیا ، همیشه مثل گل زیبا نمی ماند جزخارها، چیزی دراین صحرا نمی ماند پایان اقیانوس هستی جز کویری نیست نوح هم ، همیشه در دل دریا نمی ماند جایی برای قصه های مهربانی نیست بر صفحه هستی به جز غوغا نمی ماند پرواز هم مثل پرنده می رود از یاد دارم یقین حتی صدا با ما نمی ماند از دلخوشی ها ، خوش خیالی شد نصیب...

  دل شکسته ما بی دوا نمی ماند به زخم خنجرتان مبتلا نمی ماند برای دلخوشی ما بهانه در راه است همیشه روز و شب ما، عزا نمی ماند به ناله ، می شکند این سکوت تلخ و سیاه نی حقیقت ما ، بی نوا نمی ماند اگر چه پای حقیقت شکست ، اما شیر اسیر پنجه گرگ ریا نمی ماند دوباره پرچم عصیان به دوش می گیرد همیشه دست به دوش...

  خاموش ماندند در فراقت ، تارها هم خالي شد از شادي و شور اشعارها هم بار سفر بستي  و مي دانم  ، ندارد سودي  صداي  ناله  اصرارها هم پايان كار خفتگان درد فراق است در خواب خوش بوديم ، ما بيدارها هم عين القضاه عشق در آتش نشسته منصورها در رقص روي دارها هم فرياد ما كر كرد ، گوش آسمان را بي سوختن همراه اين ...

خيال خاطره ها   ديشب ، دلم به دامن رويا نشسته بود با خاطرات  تو ، لب دريا  نشسته بود از پشت  پنجره ،  شبيه  ماه  ديدمت چشمان پر ستاره ات آنجا نشسته بود يك چشم اشك ، در نگاه پر ز خواهشم همراه خنده هاي  تو با  ما نشسته بود دستم در آرزوي دستت ، بي قرار بود هر چند ،  پاي  منبر  تقوا  نشسته بود لب هاي تش...

  آه ! اي مهر پر ز دلتنگي باز مهمان باغ ها شده اي فصل خاموشي قناري ها همنشين  كلاغ ها شده اي * زير  شلاق  باد  پاييزي شاخه ها مثل بيد مي لرزند برگ ها ، يادگار سبز بهار از سياهي  ابر  مي ترسند * سرخ ها دسته دسته مي ميرند زردها دسته دسته مي ريزند قلب هاي  شكسته  تنها عاشق  رنگ هاي  پاييزند * سيب سرخ ن...

  كاش ! شب حرفي از سفر نزند ماه ، از بام شهر ، پر نزند من و ياد تو در كنار هم ايم كاش! فردا سپيده سر نزند (ادم) telegram.me/chizishabihehsher

  می خواستم شعر دلم را بنویسم امشب   برای گفتن غزل های زیاد دارد می دانستم   پشت پنجره صبح به تماشا ایستاده است   پاکت های خالی سیگار برگه های خالی دفتر و دست هایی که التماس می کنند و مدادی که عاشق شعر سپید است !   (ادم)

عقل ، با وسوسه ي مصلحت از راه رسيد عشق، چون حادثه از گوشه اي ، ناگاه رسيد زندگي صحنه جنگ است ، ميان سر و دل عمر وقتي ، به نزديكي پنجاه رسيد (ادم)

  غمت را  لبخند بزن   دردت را چون ترانه ای عاشقانه زمزمه کن   در دفتر خاطره هاي تو بگذار غصه قصه ای شیرین باشد   تیرگی ابر طراوت باران می شود   دلت را به رنگین کمان بسپار!   (ادم)

  پاييز در پيراهن سبز بهارم خارم كه گل را كرده اند آيينه دارم تصویر گریه قاب شد در چشم هایم روی لبانم شکلکی از خنده دارم مانند  اقیانوس  آرامم ، اگر چه آبستن صد کوه ، موج بی قرارم رودم که دارم آرزو سیلاب باشم عصیان ، موروثی ست در ایل و تبارم انگار دامنگیر من شد خون هابیل در آن آن زندگانی سوگوارم در ...

  درپای عهد مهربانی جان گذاشتم پشت قباله غمت ایمان گذاشتم فرمان بر آهوی چشمان شما شدم بر دوش شیر عقل خود پالان گذاشتم تا گل بچینم از لبان بی وفای ات در ابر دیده قصه باران گذاشتم دیدم سرم لیاقت دامان تو نداشت از شهر بردم و به بیابان گذاشتم زین بیشتر تحمل دوری نداشتم بر زندگانی ، نقطه پایان گذاشتم   )...