خسته ، افسرده ،  پريشانم  نمي دانم  چرا آيه هاي  ياس  مي خوانم  نمي دانم  چرا تلخ يا شيرين دنيا حاصل  سعي من است بخت خود را تيره مي دانم، نمي دانم چرا هر چه ايمان داشتم  اندوخته  در سينه ام شك  شد  و افتاد  در جانم نمي دانم  چرا گفته بودي عشق آزاديست ، حالم را ببين شد  تمام  شهر  زندانم  ، نمي دان...

  دلم گرفته از این روز و شب خمارکشیدن بیا  که  نیست  مرا  تاب  انتظار  کشیدن پر است  کاسه  صبرم  ،  چقدر می باید غبار دیدن  و  تصویری  از سوار کشیدن دوباره   غول   تعصب  ،  گرفته  دنیا  را چه چاره،نیست کسی مرد ذوالفقارکشیدن زمان زمانه جنگ است، بین نور و سیاهی چگونه می شود  از این میان  کنار کشیدن تف...

  به هرسو می دوم چون قاصدک در باد سرگردان من  و چرخ فلک  را  ساخت  از بنیاد  سرگردان تو را می خواهم و ترسی ندارم  گر شوم عمری به جرم عشق ورزیدن ، چو قوم عاد سرگردان دلم  را بردی و من ماندم  و یک  شاعر  بیدل که  دارد یک  سر از این همه  بیداد سرگردان شبیه  در بیابان  مانده  مجنونم  که  نامت  را به گوش...

                    كردم عقل  پير خود  را  دك  براي ديدنت رفته ام  در  جامه  دلقك ،  براي  ديدنت مانده در انبار پلكم  آنقدر  پنهان  كه  زد سيب  سرخ چشم هايم  لك براي ديدنت چشم خود را كرده ام  درويش اما در دلم نيست حتي ذره اي هم شك براي  ديدنت گرچه چون يوسف جوانم ديده تارم كرده اي گاه گاهي ،  مي زنم ...

  اگر چه مثل شب از پیش چشم تو دورم تو آفتابی و من سایه ای پر از نورم در این سیاهی دور از تو مانده ام تنها بگیر دست دلم ، بی عصای تو کورم شبیه پیر خماری گرفته ام در کف سبوی خالی و در جستجوی انگورم ندیده ام چو  گل بوسه  تو عطاری بگو که نسخه بپیچد که سخت رنجورم مرا چو وصله بچسبان به دامن وصلت چو خار اگ...

  می کشد شعله در نگاهم شک متهم  هستم   و  گناهم  شک پیش چشمم خطای توست یقین هست در چشمت اشتباهم شک دیگران  اهل  باور اما  من پایه  و اصل  دیدگاهم  شک مانده ام در میان چاله و چاه چاله من  ریا و چاهم  شک لشکری از خرافه ها  دشمن مرزبانم  من و سپاهم  شک می درخشد شبیه مشعل ماه     در میان شب  سیاهم  شک م...

  داغ شد ، چون لاله زیبا کرد این آتش مرا آفتاب  قلب  بودا  کرد  این  آتش  مرا از  ریا  بر چهره  کفرم  نقابی  داشتم پرده ها را سوخت ، رسوا کرد این آتش مرا عقل را همچون کلاهی بر سر خود داشتم تا شوم پنهان که پیدا کرد این آتش مرا سوز دل برداشت ازلب های من مهرسکوت چون کلیم الله ، گویا کرد این آتش مرا برگ...

  آبي  بزن  اين  ديده  باراني ام  را سامان بده اين بي سروساماني ام را تا  ساحل  امن  نگاه   خود  بياور اين چشم هاي يكسره توفاني ام را بگشا  گره  ابرو ، از پاي  نگاهت آزاد كن آن  يوسف  زنداني ام  را همچون صدف ياد تورا درسينه دارم با گنج ، معنا كرده ام ويراني ام  را بر آتش عشق  تو در سوز و گدازم شادي ...

  مرده در بال و پرم  شوق پريدن امشب هست در دل ، هوس با تو تپيدن امشب آسمان ابري و من منتظر و نيست ولي مثل مهتاب ، تو را ميل  دميدن  امشب بي تو وخواب كه روياي تو با خود دارد اشك  بايد  شد و از ديده چكيدن امشب به  گمانم  كه  من و كار دلم نيست مگر تا  ته  كوچه  نوميدي ،  دويدن  امشب گر خيال تو  به  همت...