بر دوش دل نهاده ام ، باري به نام عشق ويران شدم ،  به زير آواري به نام عشق مي خواستم  گلي بچينم  از كمال  دوست اما به دل نشست از او،خاري به نام عشق پاييز  پيري  ،  از  كنار باغ  من  گذشت پر شد سرم  ، ز باد  پنداري به نام عشق افسون  خط   و  خال  روي  دلبري شدم پرورده ام در آستين ، ماري به نام عشق تا...

  سوداي سر زلف تو مجنونم كرد جادوي دو چشمان تو افسونم كرد در حلقه ي عاقلان عالم بودم عشق تو از آن دايره بيرونم كرد #ادم

           چراغ روشن خورشید، از تبار شماست سپیده ای که پس از شب دمید، کار شماست اشاره ای به تو دارد هلال روشن ماه زلال چشمه و آیینه ، نام مستعار شماست گمان کنم تو همان لیلی مثالی عشقی که بی شمار ، مجنون در انتظار شماست لب من و گل گلدان پشت پنجره ها اگر به خنده شکوفا شد از بهار شماست من از بهشت به دن...

  این قلب هزار پاره را بند بزن بین من و تو دوباره پیوند بزن هرچند که ما باغ زمستان زده ایم ای غنچه ! بیا دوباره لبخند بزن #ادم

  نيمكت سيماني سرد است دانه هاي برف سرد است گنجشك ها خاموشند كلاغ ها خاموشند فواره ها را بسته اند   برگ هاي حالا قهوه اي حوصله جيغ كشيدن ندارند وقتي زير پا مي مانند   روي همان نيمكت سيماني رو به همان خيابان درختي نشسته ام   زير همان بيد كه حالا گيسوانش سفيد شده است در انتظار بهار مانند موهاي من در ا...

  تصنيف عشقم, زخمه اي بر پرده شورم آواز شوقم ، همنواي  تار و تنبورم اينجا ميان ظلمت  تنهايي  خاموش در جستجوي جرعه اي از چشمه نورم مشتاق مهماني  سيب سرخ عصيانم در آرزوي  ديدن  حواي  مغرورم چشمان زيباي تو ذات دل بري دارد من هم اگر دل داده ام، جان تو مجبورم سرگشته مي رفتم ، ميان نااميدي ها گرماي  لبخند...

  تا  نشد غرق  سياهي ها ،  شبي  فردا  نشد هيچ كس عاشق نشد ، تا مثل ما رسوا  نشد در بهشت  زهد و تقوا هم  نمي بيني  كسي روي  گندمگون  او  ديد  و دلش اغوا  نشد خواستم  دل  را  رها سازم ،  ز بند عاشقي پينه   پيشاني ام  هم  ،  حافظ   تقوا  نشد بي وفايي كردي و رفتي  كه  تنهايت  شوم خاطراتت   با وفاتر  بود...

  کویر بخت ما را فصل باران می رسد آخر صدای موج ، تا گوش بیابان می رسد آخر اگر چه سخت می گردد جهان برکام ما امروز تحمل کن که روزی دور آسان می رسد آخر ز بی مهری یاران، داغ ها بر قلب  خود داری صبوری کن که هردردی به درمان می رسد آخر اجابت می شود این بغض های در گلو مانده شبی دست دعای ما ، به دامان می رسد...

  تو را سروده ام در غزل های خیال در ترانه های تنهایی   بی جمله ای کلمه ای بی حتی حرفی در پیراهن سپید شعر دور از چشم های سیاه قلم   تو را مثل یک راز در سکوت سروده ام!   # ادم

  بر این کویر خشک ، چو باران سری بزن در حد یک سلام به یاران سری بزن تا جام تو لبالب از شور جوانی است گاهی به خالی خم پیران سری بزن شکرانه رها شدن از دام درد و غم به دوستان مانده در زندان سری بزن گر پای بند قول وقرار دگر شدی از چشم دیگران بیا پنهان سری بزن تا کی اسیر شهر و خیابان عاقلان دیوانه شو ، ب...

  گر چه مي دانم كه بيهوده ست باز مي جويم به هر سو ديدگاني را كه روزي موج ميزد در نگاهش ؛ عشق گرچه مي بينم كه ديگر هيچ چشمي را از اين آتش نشاني نيست باز ، مي جويم كه شايد در پس خاكستر قلبي مانده باشد شعله اي روشن جستجو معناي انسان است گرچه مي دانم كه بيهوده ست @ادم

  اگر عشق ما را سفر مي برد به دنيايي از بال و پر مي برد به مهماني شاد و خندان لب به معراج چشمان تر مي برد دل شير گر هست در سينه ات تو را تا به قلب خطر مي برد نشو همدم عقل بي پا و سر كه همراه خود دردسر مي برد نده دل به گيسوي كولي او پي خود تو را دربه در مي برد كجا مي رود جز به چاه فنا عصايي كه اين كو...