گيسوانت چون قصيده ، چشم هاي تو غزل

عهد كردم تا بگويم من ، براي تو غزل

در همه ديوان هستي نيست شعري مثل تو

به گمان من ندارد او ، سواي تو غزل

هر چه كردي ، هر چه گفتي ، بود شعر دلنشين

اشتباه هاي تو هم مثل خطاي تو غزل

غمزه هايت حسن مطلع، نازها بيت الغزل

قهر و اخمت نيز چون ، چون و چراي تو غزل

منبع الهام هر حرفم ، خيال روي تو

در سكوتت نيز مانند صداي تو غزل

جاي شاخ گل كه اغلب خار دارد با خوش

نذر كردم  تا بريزم ، زير پاي تو غزل

ديدمت ، با خنده پرسيدي : تو ديگر كيستي؟

پيك عشقم ، آشناي آشناي تو غزل!

راه رفتن در كنارت را دريغ از من نكن

دوست دارم تا بگويم پا به پاي تو غزل

(ادم)