پر شد تمام هستی من از هوای تو

حتی سکوت، با خودش دارد صدای تو

در من حلول کرده ای و خالی از «خود»م

در ذره ذره ام ، نشان جای پای تو

هر سو که می کنم نظر ، پر از خیال توست

دنیاست پرده ای ز نقش چشم های تو

هر کس در این جهان به بلایی دچار شد

بیچاره من که شد دل من مبتلای تو

روز و شبم به ذکر یا محبوب می رود

شاید دری به لطف بگشاید خدای تو

بیمار انتظارم و درمان نمی شود

این درد ، جز به بوسه مشکل گشای تو

عمرم گذشت و وعده وصلت ادا نشد

چشم امید بستم اما به قضای تو

زاهد نصیحتم نکن ، گوشم گرفته است

در های و هوی یکسر از  روی ریای تو

من داغ عشق بر دلم دارم ، وای من

تو بی خبر ز لذت عشقی ، وای تو

#ادم