هر گلي ، چون خار يك همراه شر دارد

لفظ زيبا گاه در تقدير خود معناي شر دارد

روح انسان جمع اضداد است ، مي بيني

عقل خير انديش، گاهي پاي شر دارد

نيم ما نور است و نيم ديگر از خاكيم

نيمه خاكي ، سر در پاي شر دارد

چشم هاي گرگ و آهو هر دو يكرنگ است

گاه گاهي خير هم ، سيماي شر دارد

اين يكي مظلوم مطلق  و آن يكي ديگر

پشت برق چشم خود سوداي شر دارد

قطره قطره اشك مي ريزد ز چشمانش

در پي اش اين رود يك درياي شر دارد

من كه دارم ادعا از خير و شر دورم

پاي شعرم را ببين امضاي شر دارد

من نخواهم دور شد از چشم مست تو

مثل من ديوانه كي  پرواي شر دارد