چشمه اي بود

خشكيده

درختي

در باغ پژمرده

دفتري

بي كلمه اي!

"هستي" ، لفظي بود

كه هنوز

معنايي در اعتبار خود نداشت!

جوانه زدم

جاري شدم

چون قطره از دل سنگ

چون بوي شكوفه از تن شاخه

غزلي ناب در كتاب آفرينش

"انسان"

#ادم