آن روزها اینگونه بی پروا نبودی

اصلا  ،  شبیه  آدم  حالا  نبودی

آن لحظه هایی را که من بودم کنارت

انگار اصلا توی  این  دنیا  نبودی

از همدلی می گفتی و همپایی خود

من پا به پا کردم ، ولی تو پا نبودی

یک عمر با تو همسفر بودیم با شوق

همراه ما بودی ،  ولی با ما نبودی

مانند ابر از خود  گذشتم  ذره ذره

قطره  شدم  ، اما شما دریا نبودی

در غار تنهایی خود مجنون نشستم

شیرین زبانی کردی  و لیلا نبودی

صدبار گفتم با خیالت راز خود را

نشنیده ای، چون با دلت اینجا نبودی

شاید  شما هم  درد  تنهایی کشیدی

یک عمر، مثل من ولی تنها نبودی

*ادم