گرچه به ظاهر بركه اي آرام  و خاموشم

در انتظارت مثل سير و سركه مي جوشم

در سرنوشت دست من خط خورده دامانت

هرچند مي دانم ، ولي بيهوده مي كوشم

خم كرد پشت قلب من  را  دار تنهايي

لطفي كن و اين بار را بردار از دوشم

دادي به دستم جام عشققت را ولي از آن

جاي شراب شادماني ، گريه مي نوشم

از خواب هم  مانند  بيداري گريزانم

وقتي ندارم ، جز خيالت را در آغوشم

پيغمبرم در غار سرد بي كسي هايم

چيزي شبيه اسم تو پيچيده در گوشم

*ادم