با خيال عشق ، جان عاقلان آتش گرفت

نامت آمد بر زبان دل، زبان آتش گرفت

با دعا گفتم  شبي ، از بخت بگشايم گره

از شرار سينه  من ، آسمان آتش گرفت

زاهدان را بغض برسجاده  تقوا شكست

خرقه  اسرار پير عارفان، آتش  گرفت

لاله آمد از لبانت قصه اي را فاش كرد

بيد شد مجنون و قلب باغبان آتش گرفت

در هواي چشم تو،  پر زد نگاه سركشم

شمع ديد و مثل پروانه در آن آتش گرفت

جرعه اي از جام لطف تو به كام ما نشد

داغ حسرت سوخت جان را و جهان آتش گرفت

همچو ني ، شرح فراقت را حكايت كرده ام

هركه حرفي گوش كرد از داستان آتش گرفت

شعله ور شد اين غزل از شوق چشمان شما

برگ  برگ  دفتر اشعارمان ، آتش گرفت

*ادم