اشك با خون دل درآميزم ، تا كنم مرحمي براي خودم

          زانوي غم گرفته ام به بغل ، تا شوم همدمي براي خودم

         تا به امروز زندگي كردم ، آنچنان كه شما طلب كرديد

         دوست دارم كه بعد اين همه سال ، زنده ياشم دمي براي خودم

         خنده هايم برآيد از ته دل، ور غمي هست مال من باشد

           خواب هايم خيال هاي خودم ، ساكن عالمي براي خودم

ترس را كرده ام ز سر بيرون ، به گمانم كمي شجاع شده ام

انقلاب است اين كه مي بيني  زده ام پرچمي براي خودم

زرق و برق جهان تان پيشم ، دانه ارزني نمي ارزد

جاي همشهري شما بودن ، كاش بودم بمي براي خودم

همه زندگي نمي ارزد ، قدر يك لحظه مال خود بودن

دوست دارم اگر نشد شادي ، گريه را در غمي براي خودم

خسته ام از تظاهر الكي ، لب پر از خنده ، دل سراسر خون

تا به كي آدم شما بودن ، بشوم آدمي براي خودم