دستي نشد با دست هايم ، همصدا هم

دستم  نمي گيرد دگر دست عصا هم

در  ديده  خار خنجر  ياران  شكسته

بر سينه  دارم ،  دشنه هاي  آشنا هم

بي حاصلي  انگار سهم سعي من شد

تقدير با ما  دشمني  كرد  و قضا هم

  لبخند  او ،  شد   دامگاه   ديده  من

افتاد  پا  در  بند  آهو ،  شير  ما هم

يك  دوستت  دارم ، نيامد  بر  زبانش

هرگز نديدم  قدر يك  چشمك  وفا هم

نازيدنش را  دوست مي دارم  هميشه

اندازه اي  دارد  ولي ،  ناز و ادا هم

چشم  انتظار  هيچ  اميدي  ،  نماندم

پايان  آن ، معلوم  بود  از  ابتدا هم

مي مانم اينجا ، در پس ديوارحسرت

سودي  ندارد  ،  رفتن  تا  انتها هم

دوراست از دستان من دامان وصلش

در كار ما  انگار حيران شد  دعا هم

از عاشقي  حرفي  نمي آيد ،  بگوشم

ديگر ندارد هيچ  كس ، اين  ادعا هم

شعرمرا با گريه مي خواني چو نوحه

شايد شكسته مثل من ، قلب شما هم !

#ادم