نمي دانم چرا اين روزها باران نمي بارد

كسي يك قطره ناله بر من گريان نمي بارد

اگر افتاد در دور فلك ، قصد عذاب ما

چرا از آسمانش ، آتش سوزان نمي بارد

گمانم شد تهي اَنبان لطف حاتم دنيا

كه ديگر نعمتش ، يك لقمه بر انسان نمي بارد

كوير لوت گيرم كفر نعمت كرد ، چرا آخر

به روي سبزْ دشت و جنگل گرگان نمي بارد

مگر كور است چشم مادر فرتوت درياها

كه مي بيند زمين را تشنهْ سرگردان ، نمي بارد

زماني پاي كوبان ، سيل بر ما مي كند جاري

چرا امروز بر ما شاد و دست افشان نمي بارد

براي معجزه همراه نامش چتر آوردم

نمي دانم چرا با اين همه ايمان ، نمي بارد

بيا اي اشك! شيرِ دوشِ لطفِ خويش را واكن

به جز تو هيچكس در كاسه رندان نمي بارد