ایستاده بودیم

من در پایان حضور مرد

تو در آغاز حریم زن

مرز آهنین میان آدم و هوا

هیاهوی بی هدف

نگاه های سرگردان ، فضول ، هیز

سکوت های مشکوک

اخم های معترض

نمی دانم چه چیهایی زیر لب

خیابان می رفت

اتوبوس می رفت

زنان و مردان آویخته به قناره ها می رفتند

تو ایستاده بودی

من ایستاده بودم

زمان ایستاده بود

نگاه،

شرم،

لبخند؛

از میان آن همه عطر عرق و ادکلن

بوی عشق می آمد!