سوختم چون ني  و تنها نوحه خوانم آتش است

بي گناهم ، چون  سياوش  امتحانم  آتش است

كس  زبان  بيدلي چون  من  نمي داند ،  مگر

عاشقي  دل سوخته ، چون ترجمانم آتش است

كوله باري   آرزو  آوردم  از  جنس   عطش

آمدم  از  شهر  عشق  و  ارمغانم  آتش  است

اشك  مي بارم  و مي خوانم  غزل با داغ  دل

ديدگانم   پر  ز  باران   و  زبانم  آتش  است

چيست جاري در رگ عاشق كه مي سوزاندش

كس  نمي داند ، ولي  من به  گمانم  آتش است

خواب  آتش  ديده ام ، افتاده  در  بال  و  پرم

مثل  ققنوس ، وقت  مردن  آشيانم  آتش است

از  نگاهت   شعله اي  افتاد   در  ايمان  من

اين جهانم  آتش است  و آن جهانم  آتش است

(ادم)