كسي  را ،  درخور  جانبازي  جانان   نمي بينم

چه مي گويم! دراين دوران تن ها،جان نمي بينم

شمايي  را  كه  داري  حسرت  در كربلا بودن

چرا  در كربلاي  نفس ،  در ميدان  نمي بينم

دو چشمت گرچه  دارد  ادعاي  اشك عاشورا

دلت را  در غم  بيچارگان  ،  گريان  نمي بينم

زبانت  در دهان بيهوده  بازي مي كند ، دانم

كه  در وقت عمل تان  بر سر پيمان نمي بينم

چنان در بند نام و نان گرفتاري، كه يك ارزن

تو  را  ،  آماده  سردادن  و  قربان  نمي بينم

اگر چه  بسته  بر  پيشاني  ما ، از  ريا  پينه

ولي  بر گرده هامان ، پينه  احسان  نمي بينم

(ادم)