بگذار تا بمانم اينجا ، در حصار خودم

اينجا  درون  آينه ، در  انتظار  خودم

مرا  چه  كار به  دنياي  پر هياهوتان

دور از شما نشسته ام ،سرم به كار خودم

ببين كه هيچ ندارم ز خود به دست خودم

از من  گرفته ايد ، حتي  اختيار خودم

در اين زمانه پوشيده  از غبار غرور

گم كرده ام خود خودم را، بيقرار خودم

كسي براي كسي گريه هم نخواهد كرد

تنها و دلشكسته ام ، خود داغدار خودم

نه ترشده ست ديده اي ، نه تنگ شد دلي

از گريه هاي زار من ، بر حال زار خودم

نه دوستي به  برم دارم و نه در بر يارم

بگذار تا  بنشينم ،  دمي  كنار  خودم

دل  سياه  ندارم  پسند  كار  شما

غريب تر ز غريبم ، در اين ديار خودم

آماده ام بيا ، تو ماندي و من رفيق

خود بافتم ، گره زدم ، طناب دار خودم

(ادم)