طور آواز

 

ای دم گرمت مسیحایی ترین

شور آواز تو شیدایی ترین

جان تو با عشق  و مستی آشنا

با معماهای  هستی آشنا

آتش طور است آواز شما

نور در نور است آواز شما

ای کلید عشق در دستان تان

با هنر پیوند خورده جان تان

نی عشقی و نوای عاشقی

می دمد در تو ، خدای عاشقی

جان عشاقی و جان عشق هم

سر عشق و آسمان عشق هم

تا تو آهنگ وفا سرداده ای

عارفان را شور دیگر داداه ای

بی صدایت جام مستی  خالی ست

از حقیقت روح هستی خالی ست

نغمه هایت بوی باران می دهد

ربّنا یت عطر قرآن می دهد

ای هنر با جان تان آمیخته

باده ها در جام رندان ریخته

شعر با آوازتان معنا شده

نقش زر بر گنبد مینا شده

رازهای عشق شمس و مولوی

فاش گفتی در همایون مثنوی

چون نسیم آرد بم و زیر شما

گوش عالم مست تحریر شما

در گلو داری نی داوود را

نغمه های تار و چنگ و عود را

جان ما دل بسته آوازتان

روح ما همکوک شد با سازتان

با  کرشمه  ساغر  تو خوب تر

از صراحی  تو شهرآشوب تر

باده عشاق داری در سبو

از  دل مجنون برای ما بگو

تا به آوای شما دل داده ایم

در هوای بیدلی افتاده ایم

یاد ایامی که با رندان مست

گاه می شد تا سحر تنها نشست

چون سیاوش هم زبان آتشی

داغ یک دشت شقایق می کشی

با  نوا تان همصدا با غم شدیم

همنوا با ناله های بم  شدی م

جان عاشق مست چاووش شما

می رسد تا چشمه نوش شما

تو بخوان تا چشم گل ها وا شود

تا زمستان باز هم رسوا شود

مرغ خوشخوان ! ناله از بیداد کن

باز هم  مرغ سحر فریاد کن

 

(ادم)