عشق را داغدار بنویسیم چشم را انتظار بنویسیم پر و بال عقاب دارد مرگ زندگی را حصار بنویسیم گوشه دفتر سپید سحر حرف سرخ انار بنویسیم خون گل می چکد ز زلف چمن باغ را دشت خار بنویسیم ما که از جنس سربدارانیم سرو را شکل دار بنویسیم دل صحرا غبار آلود است ما ولی از سوار بنویسیم قسمت ما اراده من و توست می توا...

                           

                           

 

                         

                             

                               

                                       

                   

همراه خود، به قله ایمان ببر مرا تا رویش دوباره عصیان ببر مرا چون موج تا کرانه تنهایی ام بیا دستم بگیر و تا دل توفان ببر مرا از شورعشق، قصه ای در جان من بخوان با جامه دریده، تا زندان ببر مرا ماندم میان عقل و دل، سرگشته  مثل شک تا شهر عاشقان سرگردان ببر مرا ای خنده های نم نم ات آیینه بهار تا صبح چشم ه...

                               

    دوباره خنده به دیوار چهره قاب کنیم به‌جای ناله، دوباره ترانه باب کنیم زمانه گرچه پر از خار ناامیدی شد برای هم، گل امید انتخاب کنیم برای شعر دل ما، اگرچه گوشی نیست به سبزه‌ها، به شکوفه، به گل خطاب کنیم چو باد می‌گذرد روزگار و فرصت کم برای گفتن ازعاشقی، شتاب کنیم اگرچه مرد پرنده، من و تو پربگشاییم...

                             

  همیشه زندگی این‌گونه نافرمان نمی‌ماند عزیزی مثل تو، دائم در این زندان نمی‌ماند دوباره می‌رسد فصل شکفتن، سبز خواهی شد دل تو تا دو چشمت هست، بی‌باران نمی‌ماند شبیه صبح، برمی‌دارد از سر چادر ظلمت و این خاصیت عشق است که پنهان نمی‌ماند زمان عاشقی را وقف لبخند محبت کن شتابان می‌گریزد، فرصت جبران نمی‌مان...

                                             

                           

                                     

  یکی که مثل دل من همیشه دلتنگ است دلش برای تو و خنده‌های تو تنگ است اگرچه، فاصله‌ام با تو یک دقیقه نشد به چشم منتظر من، هزار فرسنگ است نمی‌بریم به دامان بخت دست خیال خر مراد چو نوبت به ما رسد لنگ است شبیه رود، به دریای وصل راهم نیست گمان کنم که دلت، مثل کوه از سنگ است به چشم ابر نوشتند، فال حال مرا...